De beste Hondensite van Nederland!


Nieuwsberichten

Husky

husky

Huskyhusky

Husky honden. De SHKN krijgt herhaaldelijk berichten van o.a. de dierenbescherming, dat er steeds meer Siberian Husky’s in beslag genomen moeten worden, omdat de desbetreffende eigenaren niet meer voor deze honden kunnen of willen zorgen. Daarom lijkt het nuttig om het hele traject, vanaf het moment dat de wens ontstaat om een Siberian Husky aan te schaffen, tot uiteindelijk een (eventuele) activiteit in de sledehondensport, te beschrijven. Uiteraard mét vermelding van alle haken en ogen die daaraan vastzitten. U bent enthousiast begonnen, want: wat een schattige puppy’s; wat een prachtige ogen hebben die honden; wat een mooie lichaamsbouw; wat heerlijk om een beetje sportief met een sledehond bezig te zijn en, laten we eerlijk zijn, je steelt wel de show met zo’n speciale hond!

Het waren allemaal (begrijpelijke) redenen om over te gaan tot de aanschaf van een Siberian Husky.

En dan wordt u geconfronteerd met de praktijk

  • U heeft zich nooit gerealiseerd dat de verharing van de hond zo intens is. Er wordt gezegd dat dit twee keer per jaar plaatsvindt, maar als het een beetje tegen zit en de zomerse temperaturen lopen door tot in oktober, dan lijkt er wel geen eind aan te komen en verhaart hij eigenlijk het hele zomerseizoen.
  • Toen u de hond daarom maar wat vaker naar buiten deed, krabde hij de verf van de tuindeuren.
  • Er was u verteld dat u geen hele dagen kunt (blijven/gaan) werken of op visite gaan, want een husky kan heel slecht tegen alleen zijn. Toen u dacht dat het wel mee zou vallen, bleek na thuiskomst dat het bankstel gesloopt was en dat hij de hele dag gehuild had. Ook de buren waren niet blij!
  • Het hek om de tuin moest toch een stuk hoger dan u dacht en dat perkje met leuke plantjes was gauw ter ziele.
  • U hoorde natuurlijk wel dat husky’s een groot jachtinstinct hebben en niet mogen ontsnappen, maar dat betekende in de praktijk, dat u er altijd aan moest denken om de buitendeuren achter u dicht te doen. Toen u dat een keer vergat, kon u de hond gelukkig weer te pakken krijgen, maar de kat van de buren is niet meer.

En dit zijn dan vaak redenen om de hond naar een asiel te brengen, met uiteraard het verhaal erbij dat het gezin zomaar allergisch blijkt te zijn voor hondenhaar….

Het bovenstaande is gelukkig allemaal niet op u van toepassing. U heeft de tijd, u bent sportief en de sledehondensport lokt misschien, dus u wilt nog wel een (paar) Siberian Husky (’s).

U heeft een teefje en besluit zelf een nestje te fokken, want kopen is wel erg prijzig.

U wordt lid van de rasvereniging SHKN en u gaat de volgende stappen ondernemen:

  • U stelt zich op de hoogte van de fokregelgeving van de rasvereniging SHKN.
  • U laat uw hond alle verplichte medische onderzoeken ondergaan.
  • U zoekt uitgebreid en met de meeste zorgvuldigheid een passende reu, uiteraard met stamboom.

Dit brengt kosten met zich mee: de medische onderzoeken, dekgeld voor de reu, de reis naar de reu voor de dekking, een werpkist maken, etc.

Na negen weken vol spanning en na een nacht die u voor het grootste gedeelte bij uw teefje hebt doorgebracht, zijn daar de pups!

Wat kunt u nu verwachten?

  • U rekende op maximaal vijf puppen en het blijken er acht te zijn en dat is wel veel.
  • U komt haast niet aan werk/slaap toe, want de eerste tijd moet u toch wel regelmatig kijken of alles nog naar wens gaat en de teef voldoende voeding heeft.
  • De puppy’s groeien snel en u merkt hoe handig die kleintjes na vier weken al uit de doos kunnen klimmen en hoeveel ze kunnen poepen en plassen. Dat levert tijdrovende schoonmaakklusjes op.
  • De puppen moeten meerdere keren op een dag te eten krijgen en de prijs van pupvoer en speciaal voer voor de moeder is niet laag.
  • De rekening van de dierenarts is behoorlijk hoog. Acht puppen laten inenten is niet mis.
  • U wilt zelf twee puppen houden en er zijn al heel wat enthousiaste mensen komen kijken, maar uiteindelijk is het best moeilijk om alle hondjes te plaatsen. U hoopt dat er straks niet een pup teruggebracht wordt, want als goede fokker heeft u natuurlijk de verplichting op u genomen om de puppy’s weer terug te nemen, als het om de een of andere reden niet lukt bij de nieuwe eigenaar.
  • U vindt het helemaal geen probleem om straks de kennel elke dag poep-, pies- en geurvrij te houden.
  • U bent uitstekend in staat er op te letten dat er geen ongewenste dekkingen in de kennel plaatsvinden.

Alles is goed verlopen en u heeft een leuke roedel Siberian Husky’s. De kennel is vergroot en/of u bent verhuisd naar een stek op het platteland, want u had meer ruimte nodig.

En nu zijn alle honden oud genoeg en wilt u de sledehondensport beoefenen.

Wat brengt dat met zich mee:

U wordt lid van een sledehondensportvereniging en laat zich goed voorlichten.

  • U koopt een hondenkar en/of een step, harnassen en treklijnen.
  • U koopt een bus waarmee de honden en de kar vervoerd kunnen worden.
  • U heeft geen eigen zaak (grijs kenteken), dus gaat u voor die bus een flink bedrag wegenbelasting betalen.
  • U bent handig, dus u bouwt de hondenhokken zelf in de bus.
  • U zoekt een trainingsgebied (bos, heide) en vraagt toestemming aan de beheerder daarvan.
  • U vindt het geen punt om direct voor of na uw werk (in het donkere winterseizoen) of op zondagmorgen vroeg met de honden te trainen.
  • U gaat minimaal 3 x per week trainen met uw honden, ook bij slecht weer.
  • U schaft een betere (duurdere) kwaliteit hondenvoer aan.
  • U vindt het geen probleem, dat u pas eet nadat de honden verzorgd zijn.
  • U wilt aan wedstrijden meedoen en koopt een caravan.
  • U wilt naar de sneeuwtrainingen/wedstrijden en schaft een hondenslee aan.
  • U koopt nog meer harnassen en treklijnen, want voor de slee is ander materiaal nodig.
  • U koopt (dure) warme wintersportkleding.
  • U overlegt met uw werkgever dat u geen zomervakantie meer opneemt, maar in de winter minimaal 3 weken vrij neemt.
  • U laat uw honden extra inenten, want u gaat straks over de grens.
  • U vindt het normaal om voor uw oudere honden te blijven zorgen, ook al lopen ze geen stap meer voor de kar/slee (gemiddelde leeftijd van de Siberian Husky is 14 jaar)

Voor de mensen die het bovenstaande allemaal weten te realiseren, met vreugde en plezier, hebben wij als rasvereniging grote bewondering!

Echter, wij kunnen ons heel goed indenken dat menigeen zich dit van tevoren niet realiseert en dan doet zich de situatie voor dat er geen tijd, geld of animo meer is om de hele roedel honden goed te verzorgen, en dan moeten de dierenbescherming, de dierenasiels en eventueel de rasvereniging (als het honden met stamboom betreft) ingeschakeld worden om voor vele husky’s weer een goed tehuis te vinden.

En dit kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van de goedwillende hondenliefhebber die zijn oog op een Siberian Husky heeft laten vallen, dus, bezint eer gij begint !

De geschiedenis van de Siberian Husky

Oorsprong
Er zijn nog maar weinig rassen over, waarbij de functie van de hond nog steeds in zo hoge mate bepalend is voor zijn uiterlijke verschijningsvorm en zijn mentale instelling. Een erfenis, een erfgoed, dat door de eeuwen heen uit Siberië via Alaska en de Verenigde Staten tot ons is gekomen. Een erfgoed dat verplichtingen met zich meebrengt. Dit ras, door de AKC (American Kennel Club) en de FCI (Fédération Cynologique Internationale) erkend onder de naam Siberian Husky, werd ontwikkeld door de Chukchies, een volk dat leefde in het uiterste noordoosten van Azië.

De Chukchies vormden een nomadenvolk dat meer en meer door agressievere stammen die het omringden, werd teruggedrongen tot diep in dat onherbergzame deel van Siberië, waar de levensomstandigheden het moeilijkst zijn. De enige manier om te overleven werd voor hun de jacht. Jacht op wild, dat zich snel wist te verplaatsen in een immens groot gebied.

Ze hadden niet de beschikking over vuurwapens, dus de enige manier om het zich snel door de hoge sneeuw verplaatsende wild te bejagen, was per hondenslee. Hiervoor waren snelle sledehonden nodig. Honden die veel werk konden verzetten, weinig voer nodig hadden en dit voer ook optimaal wisten te benutten. Honden die onder extreme omstandigheden tolerant en vriendelijk naar elkaar en hun mensen zouden blijven.

De Chukchies selecteerden in hun fok op deze eigenschappen en langzaam maar zeker ontwikkelde zich een middelgrote, gracieuze, snelle sledehond met een geweldig uithoudingsvermogen; tolerant, geluidloos, vriendelijk en taai, de Siberian Husky!

Sledehondensport

Rond de eeuwwisseling begon de sledehondensport in Alaska aan belangstelling te winnen, vooral wedstrijden als de All Alaskan Sweepstakes over trails van rond de 400 mijl (± 640 km) trokken steeds meer deelnemers. De eerste werd in 1908 gehouden en
tijdens de tweede wedstrijd, in 1909, wilde de Russische bonthandelaar William Goosak, eigenaar van negen honden die hij geïmporteerd had vanuit Siberië, deze honden mee laten lopen. De Alaskaanse mushers zagen niet zoveel in deze weliswaar goed gebouwde, maar kleine honden, ze noemden hen de “siberian rats”.

Ze staken dan ook wel erg schriel af bij hun grote, sterke vrachthonden. Goosak liet zijn honden tijdens deze wedstrijd door Louis Thrustrup mushen en ze werden derde! Echter, Goosak verkeerde in geldnood en verkocht zijn honden, de harnassen en de slede aan kapitein Charles Madsen. Met het verkregen geld kon Goosak terug naar Rusland. En zo kwamen de eerste Siberian Husky’s in Alaska, waar zij een blijvend stempel op de ontwikkeling van de sledehond en de sport zouden gaan zetten.

Fox Maule Ramsey, een Schotse edelman die in Alaska was om de belangen van zijn familie in de goudmijnen te behartigen, hoorde van die snelle sledehonden en ging zelf naar Siberië, aan de andere kant van de Beringstraat. Hij kwam terug met 60 zorgvuldig uitgezochte honden uit Markovo; in dit dorp werden veel honden gefokt en verhandeld.

In 1910 bij de start van de derde All Alaskan Sweepstake bracht Ramsey drie teams in de race: één team werd gemushed door John ‘Iron Man’ Johnson, het tweede door zijn broer Charles Johnson en zelf mende  hij het derde team. ’Iron Man” won, in een tijd die nooit meer zou worden geëvenaard: 650 kilometer in 74 uur, 14 minuten en 20 seconden. Fox Maule Ramsey werd tweede met zijn span en Charles Johnson’s team eindigde als vierde. Deze honden, geselecteerd door deze mushers uit de in Siberië aanwezige honden, vormden de oorsprong van het ras; snelle sledehonden geschikt voor lange afstanden, met een vriendelijk karakter en een ongebreidelde wil tot werken.

In de jaren erna kreeg Leonard Seppala de beschikking over een aantal van deze honden. Hij won met hen drie maal achter elkaar de All Alaskan Sweepstake.

De serumrace

In 1925 werd de Siberian Husky ook bekend buiten deze kring van honden-liefhebbers. In januari van dat jaar brak in Nome in Alaska een difterie-epidemie uit en de aanwezige voorraad van het serum was lang niet voldoende. Het serum moest van ver komen: per trein was het al tot Nenana gekomen, meer dan 1000 kilometer verderop, maar door de slechte weersomstandigheden kon het niet door een vliegtuig verder vervoerd worden. Besloten werd om het serum op te halen door middel van een sledehonden estafette. Negentien mushers zetten hun leven op het spel om het serum naar Nome te brengen. Men deed onder andere een beroep op Leonard Seppala, een van de beste mushers. Hij reed met zijn team, geleid door zijn honden Togo en Scotty, de langste en gevaarlijkste afstand. Togo en Scotty motiveerden het span en leidden het team terug tijdens een zware sneeuwstorm. Deze barre tocht werd in 129,5 uur afgelegd; een recordtijd die later nooit meer is geëvenaard. Het laatste deel van de tocht werd volbracht met het team van Gunnar Kaasen, met als leidershond Balto.

De gevaarlijke omstandigheden waaronder deze sledehondenteams hun werk deden, spraken tot ieders verbeelding. Door de grote aandacht van de media werd de serumrace wereldnieuws. De negentien mushers werden unaniem tot volksheld uitgeroepen. Zij ontvingen een certificaat van de gouverneur van Alaska en een medaille van de serumfabrikant. Hun namen werden wereldberoemd, evenals die van hun leidershonden, maar raakten daarna in de vergetelheid. Echter, als herinnering aan alle sledehonden, die hebben deelgenomen aan deze estafetteloop, staat in het Central Park te New York een standbeeld van Balto, de leidershond van het laatste team. Hieronder staat de inscriptie: ‘Endurance – Fidelity – Intelligence” (volharding – trouw – intelligentie).

Officiële rasstandaard

Na de serumrace ging Seppala met zijn honden naar New England. Ook daar werd de Siberian Husky als wedstrijdsledehond in korte tijd zeer populair.

Leonard Seppala heeft voor dit ras en de sledehondensport veel betekend. Hij deed veel voor de promotie van het ras en zette zich tevens in voor verbetering van de behandeling van sledehonden in het algemeen. Dat de Siberian Husky nog bestaat danken we in hoge mate aan hem, mede doordat hij de kring van liefhebbers verbreedde toen hij vanuit New England zijn honden aan het publiek liet zien. De waardering voor het ras groeide en het streven was om de Siberian Husky raszuiver te fokken. Door de bezitters van deze honden werd een rasstandaard opgesteld en naar de American Kennel Club opgestuurd met het verzoek om officiële erkenning. Die erkenning kwam in het jaar 1930 tot stand.

In 1938 werd de Siberian Husky Club of America opgericht. Vanaf de oprichtings-vergadering, waar ook Seppala aanwezig was, hanteerden zij de officiële erkende rasstandaard voor de Siberian Husky.

Selectief fokken

In Amerika werd de Siberian Husky echter een van de vier populairste rassen. Een ontwikkeling die ronduit rampzalig is gebleken. De selectieve fokkerij is volkomen overspoeld en teruggedrongen door vloedgolven van pups, voortkomend uit fokkerijen, waarbij er niet of nauwelijks naar gestreefd werd om het juiste karakter en de werkeigenschappen van het ras te bewaren. Een feit dat door de Siberian Husky Club of America helaas te laat is onderkend. Wel wordt inmiddels van alles in werking gesteld om in deze situatie verandering te brengen, maar de weg terug is moeilijk en lang.

In Europa, ook in Nederland, lijkt de situatie gunstiger. Want hier houden veruit de meeste grotere kennels en fokkers van Siberian Husky’s zich intensief met de sledehondensport bezig. Het zou een garantie kunnen zijn voor het behoud van een ras van gezonde, vitale en werkwillige honden.

Karakter en uiterlijk

Het tolerante, evenwichtige karakter, plus het feit dat de Siberian Husky vriendelijk en tolerant is ten opzichte van mensen en soortgenoten, maakt hem ook in deze tijd tot een plezierige en rustige huisgenoot. Hij is niet waaks en heeft een onafhankelijk karakter, grenzend aan het eigenwijze. Zijn aangeboren nieuwsgierigheid en drang tot bewegen willen wel eens groter zijn dan de ‘drang’ tot gehoorzamen of om bij de baas in de buurt te blijven. Hij wil nu eenmaal graag weten wat er achter de horizon te beleven is. Dit kan het geduld van zijn eigenaar behoorlijk op de proef stellen, maar onder andere door zijn grote aanpassingsvermogen en behoefte aan gezelschap blijft een Siberian Husky zelden de enige hond in huis.

Wat betreft zijn uiterlijk dient zijn bouw te voldoen aan de officiële rasstandaard van dit werkhondenras, maar verder zijn alle vachtkleuren en aftekeningen toegestaan; ook wat de oogkleur betreft: bruine ogen, blauwe ogen, maar ook één bruin en één blauw oog of bruine ogen met een blauwe vlek er in (particoloured ). Alles is goed en alles is mooi.

De Siberian Husky is een hond voor sportieve mensen; mensen die erop uitgaan, in weer en wind. Fietsen, joggen, strandwandelingen, de bergen in, de sneeuw in… of nog beter, die zich bezighouden met de sledehondensport en de training die daarvoor nodig is. Hoe kouder het weer, hoe groter plezier voor de Siberian Husky. Per slot van rekening heeft hij niet voor niets een dikke, dubbele vacht die bestand is tegen temperaturen tot minus 60 graden Celsius. Een vacht die zich wél twee maal per jaar vernieuwd; de hoeveelheid haar die dan los komt is ongelooflijk!

Bron: siberian husky’s in Nederland

Overzicht van “Erkende” Fokkers van Siberian Husky’s in Nederland:

Hieronder een overzicht van fokkers die:

  • Lid zijn van de Rasvereniging
  • Zich conformeren aan de richtlijnen van de Raad van Beheer
  • Zich conformeren aan de richtlijnen van de rasvereniging, vastgelegd in het Verenigings Fok Reglement.

 

FOKKERS / KENNELHOUDERSLIJST

Born to Ride
Diana v.d. Kaay – van Andel
Kloosterweg 16
3232 LC  Brielle
06 – 4335 6104
Email: tomcats@planet.nl


Canis Polaris
Roderick Glastra
Numansdorp
06 – 5103 4196
Email: info@canispolaris.nl
www.canispolaris.nl


Chiniak
Carel & Gudrun v.d. Mortel
Marisbaan 20
5985 NA  Grashoek
06 – 5127 3370
Email: info@chiniak.nl
www.chiniak.nl


Drifting Sand Siberians
Wim Brands & Marjan de Groot
Nieuwstraat 9
4284 VJ Rijswijk (NB)
0186-510 198 / 06-3443 8509
Email: wim@driftingsandsiberians.nl
www.driftingsandsiberians.nl


Fra Kvitoya
Wijnand & Marga de Putter
Graaf Jansdijk 1
4541 HR Sluiskil
0115-622257
Email: frakvitoya@syberischehuskykennel.nl
www.syberischehuskykennel.nl


Griffin’s Pride
C.L. Mol
Oudendijk 64
3291 LN Strijen
0186 – 742034
Email: kimberlykimmie@gmail.com
www.griffins-pride.com


Honkonet
Irma Disveld
Dijkstraat 1
6663 AD  Lent
024 – 3229936
Email: disve029@planet.nl
www.siberischehuskykennel-honkonet.nl


Noordertrail
Jan Eefting
Alting 10
9411 XJ  Beilen
0593 – 527061
Email: janeefting@hotmail.com

 


Shageluk
Heidi Smit & Henk Rozema
Borgerzijtak 22
7874 TB  Odoornerveen
0591 – 382797
Email: info@shageluk.nl
www.shageluk.nl


Shaman Tree
Natalie van Burik
Abelenlaan 89
3181 WC  Rozenburg
06 – 24582805
Email: info@shamantree.nl
www.shamantree.nl


Udaschka
Arie & Henny Verschoor
Hoofdstraat 38
5161 PG Sprang – Capelle
0416 – 31 11 21
Email: arieverschoor@home.nl
www.udaschka.com


Running Rascals Siberians
Judith Lenderink
Lofotenweg 5
1339 SV Almere
06-18 94 96 54
Email: info@runningrascals.nl
www.runningrascals.nl

 

Voor een goed getrainde Husky gaat u naar Hondentrainingen!

Spring naar de toolbar